Jasper De Bock’s PhD defense

by gertekoo

Jasper De Bock publicly defended his PhD dissertation at Ghent University on May 13, 2015. With great success.Title page

As his promoter, I closed the ceremony with a short laudatio in Dutch:

Beste Jasper

Zo’n vijf jaar geleden stapte je voor het eerst m’n kantoor binnen, en ik weet niet of je toen iets heb horen piepen, of kraken, of misschien wel scheuren: je leven is die dag onherroepelijk gekanteld van bouwkunde naar waarschijnlijkheid.

Je kwam toen, vergezeld door en op aanraden van Arthur, kijken welke masterproeven ik voor jullie in petto had.

De tweede keer dat ik je zag, hadden jullie beiden ervoor gekozen om bij mij een masterproef te doen. Je vroeg dan maar meteen of je mij “Gert” kon noemen. Nu ja, vragen, het leek eerder een vaststelling … Van Arthur wist ik meteen dat ik hem leuk ging vinden. Bij jou dacht ik dat dat misschien wel zou lukken.

Wist ik veel.

Na drie maanden had je een algoritme geschreven dat ik revolutionair vond, en nog steeds vind. Na vier maanden was je FWO-aanvraag binnen. Na vijf maanden reden we met een mini-Cooper door de bergen rond Lugano omdat ik dacht dat een aantal experten daar je ideeën wel zouden kunnen smaken.

Het was de eerste van een aantal gezamenlijke reizen naar conferenties en buitenlandse universiteiten. We noemen ze road-trips, en ook Arthur en Stavros waren en zijn vaste compagnons. Samen werken aan slides, mekaar ‘s nachts van hotelkamer naar hotelkamer sms’en met scans van bewijzen, van de grote teen naar de knieholte van Italië rijden, heel vroeg gaan zwemmen in de Adriatische Zee, en vis, man, die vis die er zo lekker is.

We hebben ook veel onderzoek met z’n tweeën gedaan: of samen aan het bord, of jij telkens weer op de glazen tafel waarvan ik je elke keer weer moest vragen om er niet op te gaan zitten omdat ik zeker was dat je erdoor zou zakken, of allebei in een zetel, of ergens nagenoeg ondersteboven op een trap, of gewoon op de vloer. Jij bent de enige onderzoeker die ik ken die ondersteboven nadenkt omdat er dan meer zuurstof naar je hersenen vloeit.

Er zijn zo een aantal artikels waarop ik echt wel trots ben, en twee daarvan hebben we samen geschreven; samen genoeg voor meer dan 150 bladzijden. Dat was soms wroeten, dan weer spelen, en af en toe verhitte tweekamp. Maar het voelde vaak aan als voetbal, de perfecte combinatie, waarbij het niet uitmaakte wie die verrassende dieptepas gaf, en wie voor het doel afwerkte na een niet te anticiperen schijnbeweging.

Je bent, zonder een schijn van concurrentie, de meest luidruchtige jongen die ik ken. Je maakt ongeveer bij alles lawaai. En dat kan bij mij, bij wie indrukken soms nogal hard binnenkomen, hoe zal ik het zeggen, al eens een hevige reactie opwekken. Vandaar de aankoop van een lawaaionderdrukkende BOSE-hoofdtelefoon, een van mijn beste investeringen van de laatste vier jaar.

Maar weet je wat, gast? Dat is helemaal niet erg. Al dat lawaai is jouw reactie op die toverdoos van indrukken die de wereld voor jou is: het beeld van de jongen in de speelgoedwinkel is voor jou uitgevonden. Ik ben blij dat we in een maatschappij leven waarin universiteiten bestaan die aan mensen zoals jij de kans geven om ideeën met passie achterna te zitten, ze kritisch te fileren, en ze met vuur aan anderen over te brengen.

Ik ben blij dat je hier nu bent beland vandaag, ik ben trots dat ik je hierbij heb mogen gidsen en helpen, en ik ben vol vertrouwen dat je het hierna verder schitterend gaat doen.

Gert de Cooman, Gent, 13 mei 2015.

Advertisements